Ik sta op een keerpunt. Ik denk te vaak aan anderen in plaats van mezelf. Ik ben soms zo begaan met anderen, hoe zij zich voelen, wat er gebeurt in hun leven. Dat ik mezelf compleet vergeet.
Ik ben hoogsensitief. Voila, het woord is eruit. En dat heeft veel betekenissen. Ik ben gevoelig voor allerlei indrukken. Daar komt het op neer. Geluiden, geuren, smaken, emoties, ... Heel veel zaken komen vrij tot zeer ongefilterd binnen bij mij.
Als ik in bed lig en er drupt een kraan, dan is het onmogelijk om te slapen. Ik ben een slechte ontbijter, maar probeer maar eens te ontbijten als je iedereen zijn cornflakes hoort kraken alsof ze in je eigen mond zitten. Een parfumwinkel maakt me misselijk. Grote ruimtes vol met mensen en gebeurtenissen waar ik zelf geen controle heb, maken me vaak zenuwachtig (denk aan luchthavens, grote festivals, grote treinstations, ...) Als er ergens heel veel lawaai of chaos is, word ik ook heel luid en chaotisch.
Maar het heeft ook voordelen. In een groep voel ik vaak haarfijn de emoties van anderen aan. Als de sfeer niet goed zit, als er spanningen zijn, ik pik dat enorm snel op (en ga het vaak uitvergroten). Als de sfeer enorm goed zit, dan vergroot ik ook dat gevoel en voelen anderen zich op hun beurt ook beter.
Het is echter wel een leerproces. Want ik pik negatieve emoties of spanning heel snel op. Maar ik herken het niet altijd zo snel. Meestal ga ik dat soort emoties kopiëren, ook al zijn ze niet van mij. En resulteert dat in het feit dat ik me zelf niet goed voel, terwijl er eigenlijk niet echt een reden toe is. Objectief gezien dan. Ik kan mezelf slecht voelen, omwille van het feit dat iemand anders het moeilijk heeft.
En dat is echt vervelend. Want als ik naar mijn eigen leven kijk. Het kan natuurlijk altijd beter, maar dan lopen de zaken de laatste tijd best wel goed. En toch voel ik me niet altijd zo. Want niet alleen kopieer ik die emoties van anderen. Ik geraak ze ook moeilijk kwijt. Het is een gevoel zonder oorzaak en ik kan geen probleem oplossen dat niet van mij is.
Dus ik probeer filters in te stellen voor mezelf en afstand te nemen van problemen die niet van mij zijn. Ook al druist dat verschrikkelijk in tegen mijn natuur. Want pijn of verdriet oppikken bij iemand anders, en er dan niks mee doen. Dat maakt dat ik mezelf wel eens een slecht mens voel.
Maar om dat te counteren hou ik mezelf voor dat mensen die me kennen, weten dat ik er altijd ben. En dat mijn filter niet meedogenloos is. Familie, vrienden, ik draag hen heel hoog in het vaandel. Ik ben er echt voor hen. Of probeer dat toch te zijn.
Maar ik probeer ook aan mezelf te denken. Want hoogsensitief zijn heeft me wel één ding geleerd. Als je veel voelt heb je weinig nodig.
