Vandaag was een stakingsdag. En dat zorgt altijd voor hevige discussies op Twitter en andere social media. En eigenlijk, iedereen heeft wel een stukje waarheid in pacht.
Maar dan gebeurt er dit. Er volgt een stukje discussie tussen mij en een andere twitteraar.
Deze man beweert niet alleen dat mijn attitude er voor zorgt dat ik momenteel werkloos ben. Maar ook dat diezelfde attitude ervoor zorgt dat ik nog geen andere actie heb ondernomen.
Wat diezelfde man niet weet, is dat ik al 2.5 maand aan het wachten ben op een uitnodiging van VDAB, zodat ik eindelijk een GTB traject kan opstarten. Dit traject zal ervoor zorgen dat mijn fysieke beperkingen erkend worden. Dit zal waarschijnlijk leiden tot een kans om terug te gaan studeren.
Later zal die erkenning ook voor Vlaams Fonds nummer zorgen, waardoor een toekomstige werkgever een RSZ korting kan krijgen om mijn beperkingen te compenseren.
Maar, addertje onder het gras. Als ik nu toch vast werk vind, alvast ga studeren, ... dan krijg ik de erkenning niet. En blijft mijn werkloosheidsuitkering beperkt in tijd en hoogte.
Dus, wat doe ik nu? In afwachting van het GTB-traject, solliciteer ik toch. Want thuiszitten, ik heb er echt genoeg van. Ik solliciteer vooral op tijdelijke, deeltijdse jobs. Maar zonder succes. Ik speel bij mogelijke toekomstige werkgevers open kaart. En hoewel ze dat allemaal appreciëren, heeft dat nog niet geleid tot een job.
En als ik dat uitleg aan die vriendelijke man. Is het nog altijd mijn foute attitude. Want ja, ik kan toch gewoon zelf even die studie betalen? Want ja, met mijn attitude ga ik helemaal nergens komen in deze wereld. Want ja, je bent zelf verantwoordelijk voor de situatie waarin je vandaag zit.
Ik ben niet zo voor hoofdletters en gevloek op social media. Maar nu, vanuit de grond van mijn hart: FUCK YOU.
