Eindejaar

Vandaag was het er, de eerste keer van het seizoen: instant kerstgevoel. De schuldige: de supercoole zelfgemaakte adventskrans op het werk die een zalige dennengeur verspreid. In mijn fantasie was er dadelijk een hele versierde kerstboom, kaarslicht, sneeuwtapijt én glühwein bij.

Eigenlijk vind ik de feestdagen zelf wel leuk, maar ik ben ook altijd blij als ze weer gedaan zijn want vermoeiend is het wel, van familiefeest, naar nieuwjaarsreceptie, naar kerstmarkt, ... Enige constante factor in deze hele periode: je eet en drinkt altijd te veel. Wat vinden we dan wel leuk aan de kerstdagen:overal kerstverlichting, de geur van kerstboom (en dan bedoelen we een echte kerstboom, géén plastic exemplaar met dennengeur uit een spuitbus), kerstliedjes opzetten in de auto, een sneeuwman maken, cadeautjes kopen en opendoen, ...... Ja ik beken, ik ben een fan van de eindejaarsperiode.

Maar first things first, eerst komt de goedheilige man uit Spanje. Dit weekend zal ik eens werk maken van het opblinken van de schoen en het schrijven van m'n brief. Wie weet brengt ie wel wat lekkers.

 

Mijn ecologische voetafdruk

Op de website van het  WWF kan je je ecologische voetafdruk berekenen. Ik dacht, misschien moet ik die voetafdruk van me toch eens aan een testje onderwerpen. De test bestaat uit tien algemene vragen en kost nog geen vijf minuten tijd.

Mijn ecologische voetafdruk bedraagt 5.7 hectare, dit is een schatting van de landoppervlakte die ik jaarlijks gebruik door mijn levensstijl. Als Belg doe ik het dan blijkbaar nog niet zo slecht (de gemiddelde ecologische voetafdruk bedraagt 8 hectare). Maar ten aanzien van die van de gemiddelde Afrikaan is hij belachelijk hoog (1.6 hectare)... Zelfs den Duits doet beter met 5.1 hectare...

Echter, de duurzame afdruk (met duurzaam bedoelt men de landoppervlakte die er effectief is verdeeld onder het aantal bewoners van deze aardbol) is 1.8 hectare. Daar zitten we dus nog vér af. We kunnen blijkbaar wel een aantal dingen doen om deze voetafdruk te verkleinen. De volgende 'commitments' kan je aangaan om je voetafdruk te verkleinen
- verse groenten en fruit eten in plaats van diepvries en/of conserven: 70 m²: vind ik sowieso lekkerder, dus weeral een reden extra
- een anti-reclame sticker op de brievenbus: 180 m²: die zat er al op
- overschakelen op een groene stroom leverancier: 3500m²: daar beslissen we jammer genoeg niet zelf over
- tweemaal per week vegetarisch eten: 1600 m²: de moeite waard om te proberen
- gewoon papier vervangen door gerecycleerd papier: 540 m²: eigenlijk waarom niet
- een douche nemen in plaats van een bad: 180 m²: vanaf nu maar éénmaal per week in bad, andere dagen douchen
- kiezen voor autodelen om naar het werk te gaan (36 km/dag): 8000 m²: zodra er collega's in de buurt wonen, graag!
- koken met deksel op pot/pan: 400 m²: niet bij nagedacht, maar zoveel moeite is dat niet
- tweemaal per week een kleine verplaatsing met fiets/te voet doen: 590 m²: doen we meestal, maar we gaan er extra op letten
- de airco van de auto niet gebruiken: 510 m²: we hebben zelfs geen airco :-)
- trein/bus gebruiken in plaats van auto voor woon-werkverkeer: 6300 m²: als er een verbinding komt met het openbaar vervoer, dan willen we dat overwegen
- elektrische apparaten uitschakelen ipv op standby zetten: 90 m²: de laptop zal eraan moeten geloven
- thermostaat halfuur voor slapengaan/vertrek uitzetten: 80 m²: is eigenlijk wel logisch, maar je denkt er meestal niet zo over na, en fleece dekentjes zijn ook erg gezellig moest je toch nog wat langer blijven zitten...
- kiezen voor rustige rijstijl: 1300 m²: doen we sowieso al, je ziet de meter gewoon dalen bij een hoge snelheid + een ecologische rijstijl is ook veiliger!
- om twee jaar een vakantie die per trein/auto bereikbaar is: 2100 m²: we zijn goed bezig, al vaak op vakantie geweest, maar nog maar éénmaal met het vliegtuig

Als ik mijn inspanningen volhoudt zal mijn ecologische voetafdruk met 4400 m² verkleinen. Misschien eens de moeite waard om erover na te denken en te proberen... Ik hou jullie op de hoogte...

Beperkingen

Probeer het eens voor een halve dag. Ik zweer het je, niemand zal het kunnen zonder héél boos te worden of je heel erg eenzaam te voelen. Probeer eens een halve dag te leven, zonder dat je gebruik maakt van verbale communicatie. En nee, gebarentaal is geen optie, want dat kan je niet. Ook alles noteren mag niet, want schrijven heb je ook nooit geleerd. Wij hebben enkel het geluk dat de meesten onder ons hun emoties en gedragingen redelijk goed kunnen controleren, dat zouden we toch geleerd moeten hebben en ze niet controleren, ja, dat is iets dat we ook moeilijk vinden.

Ik werk elke dag met personen met een beperking. Enkelen onder hen kunnen niet praten. En hebben daarbij de verstandelijke vermogens van een kleuter of een lagere school kind. Ze kunnen dus ook niet schrijven of lezen en kennen geen gebarentaal. Maar ze moeten wel door elke dag heen. En wij zijn er om hen daarbij zo goed en zo kwaad als mogelijk te ondersteunen. Maar makkelijk is het niet. Veel dingen kom je te weten door te doen. En als je iets niet goed doet, dan kom je dat ook wel te weten.

Dat zijn de minder leuke dagen, de dagen waarop ik denk, en wat nu? Hoe moet het nu verder? Ik ben de zoveelste in rij die dezelfde fouten maakt, en over een paar weken ben ook ik weer weg en wordt mijn plaats weer even vrolijk opgevuld door iemand anders.

Sommige mensen denken dan, ja dat is toch normaal, alles verandert toch altijd. Ja inderdaad, voor ons is dat normaal. Maar voor deze mensen zijn wij vaak het belangrijkste onderdeel in hun heel beperkte wereld. Zorgt elke verandering weer voor angst, voor een vertrouwensbreuk. Ongeveer hetzelfde alsof je bij een kind van twee jaar elke paar weken andere ouders zou zetten. En je zet ze dan ook nog het liefste samen met negen andere kinderen die ze totaal niet kennen, maar waar ze wel elke dag mee moeten samen leven.

Kritiek op het systeem klinkt nu wel gemakkelijk, maar het is wel de realiteit.

die Amerikanen toch

Nu moet je mij toch eens iets uitleggen. Die Amerikanen. 'k Heb het altijd al een vreemd volkje gevonden, maar deze keer slaan ze de bal toch weer volledig mis (volgens mijn logica dan toch).

Je kan in Amerika op enkele partijen stemmen, maar de grootste zijn natuurlijk de Democraten en de Republikeinen. Klassiek is om om de zoveel ambtstermijnen de wissel van het presidentschap van de ene partij naar de andere. Op zich niet zo vreemd (kijk maar naar de 'afstraffingen' die er in België gebeuren en waar de grootste partijen hier ook stoelendans spelen tussen oppositie en meerderheid), ook niet dat tijdens zijn ambtstermijn er enkele zeteltjes herverdeeld worden...

Maar je zou toch denken dat, indien men een president verkiest, dat men kiest voor een langetermijnsvisie. En dat men dan ook achter deze visie staat als je kiest voor een bepaalde persoon en dat je dat ook van plan bent om dat te blijven steunen. Wel de Amerikanen kiezen daar blijkbaar dus niet voor. Eerst verkiezen ze een democratische president, onze goeie vriend Obama. Die met zijn 'yes we can change' grootse hervormingen aankondigt. Waaronder de hervorming van de gezondheidszorg, die volgens mij toch wel behoort tot één van de betere beslissingen die Amerika genomen heeft. Een grote meerderheid van de Amerikanen stemt op deze man, die dit plan op voorhand aankondigt. Om dan vervolgens als de wet er eindelijk is, en er verkiezingen zijn niet meer voor de Democraten te stemmen, hoewel je president het sowieso nog wel twee jaar moet uitzingen.

En nog zoiets, hoe kan je nu tegen gratis gezondheidszorg zijn? Wij kennen het natuurlijk niet anders, onze sociale bijdrage +  een paar eurootjes per maand kan je je aansluiten bij de mutualiteit en krijg je een groot deel van je medische kosten terugbetaald. Klinkt mij als een goeie deal! En ik maar denken dat Amerikanen vatbaar zijn voor goeie deals...

Begrijpe wie begrijpe kan? Ik zou zeggen, denk goed na de volgende keer je nog eens in een stemhokje duikt, en denk op lange termijn, niet enkel voor wat je het 'leukste' lijkt of voor de politieker die het wel goed kan uitleggen, maar visie en inzicht tekort komt.

Update :-)

Even geleden nietwaar? Wel, dat heeft zo zijn redenen... We hebben een job gevonden! Vanaf nu ben ik dus officieel lid van de werkende klasse (nog minstens zo'n 44 jaar en 355 dagen te gaan tot aan m'n pensioen) maar al zeker toch tot zestien januari (lang leve de korte vervangingen zeggen we dan).

En dat kost best wel veel tijd zo gaan werken... Vooral de 'lange' dagen (van halfacht tot halfzes zonder pauze want lang leve de sociale sector) eisen veel energie. Zeker als je die dan ook nog combineert met allerlei extramurale activiteiten in de vrije tijd. Eerste goede voornemen: om middernacht in een bed liggen bij normale werkdagen, om elf uur bij de lange dagen!

Update over de geruchten, die kloppen dus echt: je hebt dus een auto nodig en die koop je dan ook (lang leve de zeven jaar oude Twingo). Je krijgt gewoonweg geld voor je inspanningen (vooral dit is géweldig, kan je meteen die auto van betalen, en de naft, en de verzekering, en de mutualiteit, en ... maar 't is nog altijd beter dan dat armzalig studentenbudget). En last but not least, je voelt jezelf een nuttig onderdeel van deze maatschappij (i.t.t. het gevoel dat je ervaart tijdens de werkloze periode)...

We zijn dus vertrokken... Nu hopen dat we aan de slag blijven.. Negatieve neveneffecten van werken zijn er ook. Feestjes bij voorkeur in Leuven, veroorzaken een 'total loss' gevoel (iets in de stijl van 'we mogen nog eens buiten, dus dan gaan we er ook compleet voor') 's Anderendaags is dat minder grappig, maar daar heb je dan weer betaalde feestdagen voor of levensreddende vegetarische spaghetti's... Nog zo'n negatief neveneffect: beroepsmisvorming (ik ben plots kei pedagogisch verantwoord, klopt ook totaal niet, ik ben nog aan het zoeken naar een evenwicht, verantwoord tijdens de uren, daarbuiten, tja, de boog kan niet altijd gespannen staan).

In elk geval, we vinden het geweldig!
Tot schrijfs!

PS: nu de vrije tijd drastisch ingeperkt is, zullen de blogberichten elkaar wellicht iets minder snel opvolgen!
PPS: hieronder een fotootje van de Vos-kar!