Visumkwestie (2)

Nu de juridische kwestie is afgerond. Tijd voor de mediakwestie.

In dit land is er een recht op de vrije meningsuiting. En we leven in de 21ste eeuw. Dus het gegeven dat sociale media en nieuwsmedia een rol spelen is een feit.

Ik wil niet ouderwets klinken. Maar ik ben iemand die goed fatsoen belangrijk vind. En hetgeen de NV-A campagne doet, gaat dat boekje ver te buiten. Ik ga hieronder mijn belangrijkste argumenten formuleren.

De NV-A campagne kiest ervoor om dit hele gegeven als een keuze te presenteren. We kiezen voor vluchtelingen of we kiezen er niet voor. Maar daar gaan ze hun boekje te buiten. Zoals uit mijn vorige blogpost bleek zijn de wetten wat ze zijn. En hoewel de uitvoerende macht beroepsmogelijkheden heeft, op dit moment hebben zij deze wetten te respecteren. Dus nee, er is geen keuze. #iksteuntheo is niet meer dan een leuze van mensen die de scheiding der machten niet respecteren en op die manier de democratie in gevaar brengen. Het ondermijnen van onze rechtstaat leidt niet tot oplossingen. Alleen tot onvoorstelbare problemen.

Daarnaast stoor ik mij enorm aan de ontelbare haatdragende, racistische en mensonterende reacties op sociale en andere media. Mensen die letterlijk schrijven dat ze hopen dat er een bom valt op het huis van het gezin in Allepo. Want, volgens hen, is het probleem dan opgelost.

Dit druist in, tegen elk wereldbeeld dat ik voor mogelijk acht. Ik begrijp absoluut dat België de vluchtelingenproblematiek niet alleen kan oplossen. Maar op dit moment lossen we helemaal niks op. Ik begrijp alleen niet, hoe iemand, die geboren is op dezelfde planeet als ik, een ander mensenleven meer of minder waarde kan geven.

Ik ben er 100% zeker van dat ik er niet voor gekozen heb, om in een conflict vrije zone geboren te worden. Ik ben er ook 100% zeker van dat het gezin uit Allepo niet gekozen heeft om in een land in oorlog geboren te worden. En toch. Veel Belgen vinden blijkbaar dat deze mensen niet het recht hebben om te leven in een omgeving waar oorlog niet nabij is.

Maar dat argument buiten beschouwing gelaten. Daarnaast stemmen wij allen Belgen (of toch voldoende zodat ze een regering kunnen vormen en een meerderheid in het parlement). Voor regeringspartijen die ervoor zorgen dat de helft van alle wapens in het Midden-Oosten geproduceerd worden in België.

Daarnaast kan ik u vertellen. Dat er in België amper vluchtelingen worden opgevangen. België heeft amper 20000 vluchtelingen opgevangen. Dit getal zegt trouwens niets over het aantal erkenningen. We zijn met bijna 11 miljoen Belgen, wat zijn 20000 mensen dan. Bovenal omdat de regering amper geld heeft uitgekeerd aan de gemeenten die de vluchtelingen hebben opgevangen.

Ik zou wensen, dat voor mensen hun steun uitspreken voor iemand. Ze de feiten nakijken. En dan oordelen. Want ja, dit gaat ook over uw toekomst. De ondermijning van onze rechtstaat en de flagrante leugens brengen u in gevaar. Niet vandaag. Maar misschien wel morgen.

Visumkwestie (1)

Ik volg al enkele dagen met aandacht de berichtgeving rond de visumkwestie van het gezin uit Aleppo. En hoe meer de tijd vordert hoe groter mijn ongeloof wordt.

Niet alleen wordt er complete desinformatie verspreid, mensen geloven die ook nog. Ik heb natuurlijk een eigen wereldbeeld en geloof en daarmee vertrek ik om die informatie te bekijken. Helemaal objectief is dat natuurlijk niet. Maar toch ben ik er echt van overtuigd dat Theo Francken en zijn aanhangers het goed mis hebben. Daarom even de volgende bedenkingen.

Er is in ons land (net zoals het in elke goede democratie hoort) een scheiding der machten. Dit wil zeggen dat de macht in ons land opgedeeld is in drie machten.
De eerste macht, is de wetgevende macht. De wetgevende macht, in België uitgevoerd door het parlement (senaat en kamer van volksvertegenwoordigers), kan wetten maken, veranderen en/of afschaffen. Zij controleert ook de uitvoerende macht.
De tweede macht, is de uitvoerende macht. In België wordt deze uitgevoerd door de ministers en de staatssecretarissen. Zij zetten de wetten om in beleid, de bestaande wetten worden uitgevoerd.
De derde macht, is de rechterlijke macht. Deze doet uitspraak indien er een onenigheid is. Deze uitspraken worden gedaan door de hoven en rechtbanken, elk met hun eigen verantwoordelijkheid en beroepsprocedures. Ze controleren daarnaast ook de wettelijke daden van de uitvoerende macht.

Eigenlijk is de scheiding der machten een best mooi systeem. Want als iemand iets onwettig doet dan is er een duidelijk systeem. Er is een wet, als Belg ben je geacht die te kennen en te respecteren. Als je dit niet doet, weet je wat de gevolgen hiervan zijn. Dan kom je voor de desbetreffende rechtbank en kan je veroordeeld worden. Deze onafhankelijkheid van de machten maakt dat je beschermd bent als burger. Want ook de uitvoerende en wetgevende macht kunnen veroordeeld worden voor het niet respecteren van de wet. Omdat ook de uitvoerende en wetgevende macht zich aan de regels hebben te houden. En dat is wat er hier in het vonnis is gebeurd.

Daarnaast wil dit ook zeggen dat de wetgevende macht het vrij staat om wetten aan te passen. Als die wetten de democratische toets van de grondwet doorstaan (voor sommige wetten gebeurt dit op het niveau van de Raad van State, voor sommigen voor het Grondwettelijk hof).

DUS. Op dit moment zijn er verschillende rechterlijke uitspraken die meneer Theo Francken dwingen tot het verlenen van een humanitair visum aan het gezin uit Aleppo. Nu het is zo, dat je het recht hebt om in beroep te gaan tegen een uitspraak van een rechtbank. Maar, van zodra je de laatste beroepsprocedure hebt ingezet (namelijk, een toetsing voor de Raad van State/het Grondwettelijk Hof) ben je gehouden aan de wet. En deze is hierin zeer duidelijk.

De Raad van State/het Grondwettelijk hof zullen zich buigen over de zaak, maar niet over de inhoud. Zij kijken enkel of het proces correct is gevoerd en of de rechterlijke macht geen fouten heeft gemaakt. Indien zij zouden oordelen dat er fouten zijn gemaakt, dan moet het proces opnieuw gevoerd worden. Dit oordeel heeft echter geen opschortende voorwaarde. Dit wil dus zeggen dat het laatste vonnis moet uitgevoerd worden, in afwachting van de uitspraak.

Concreet: meneer Francken heeft twee keuzes. Ofwel biedt hij het humanitair visum aan aan het gezin uit Aleppo, ofwel betaalt hij de dwangsom van duizend euro per gezinslid aan het gezin uit Aleppo. Elke andere actie die hij onderneemt is onwettig.

Meneer Francken staat sowieso heel erg ver van mijn persoonlijk ideaal. Maar als er één ding is, waar ik denk dat dat alle Belgen belang bij hebben, dan is het dat ministers en staatssecretarissen in de eerste plaats de wet respecteren.

Daarnaast is het zo, dat de meerderheid in het parlement het recht heeft om de wet te veranderen. Dus indien de N-VA echt van oordeel is dat de wet fout in elkaar zit, dan hebben ze werk voor de boeg. Maar hoewel de kwestie al maanden aansleept, is er op dat vlak geen enkel wetgevend initiatief genomen vanuit de N-VA fractie.

En dan rest er maar één conclusie. De N-VA heeft de wet niet aan zijn kant. Noch kunnen zij deze veranderen (aangezien ze hier geen meerderheid voor zullen vinden).

Wat de N-VA wel doet is mediatiek gezien goedkoop scoren. Want veel Belgen zijn oh zo bang van die vluchtelingen in grote getalen die ons land helemaal kapot zullen maken.

Wordt vervolgd....