dromen

Hoe zie jij je toekomst? Vanmiddag werd die vraag me gesteld op een sollicitatiegesprek. En heel eerlijk, ik wist eigenlijk niet wat ik moest antwoorden. Ik heb iets vaag geantwoord dat ik wel een toffe job wou vinden en op eigen benen staan.

Maar dat is het niet alleen denk ik dan. Ik heb zoveel dromen en verlangens. Ik denk niet dat ik ze ooit allemaal ga kunnen waarmaken. Dus misschien moeten we een onderscheid maken in korte termijn en lange termijn doelstellingen. En zekere dromen en misschien dromen...

Op korte termijn (enkele weken) zou ik graag een boeiende job vinden. Ik geef het toe, receptioniste zijn is niet voor mij weggelegd. Op dit moment is dit 'the job that pays the rent' of in mijn geval 'the job that pays the fuel'. Maar héél veel langer moet het niet duren, want dan ga ik vrij ongelukkig worden denk ik.

Op iets langere termijn (enkele maanden tot een jaar) zou ik inderdaad graag op eigen benen staan. Al is het op een idioot klein studiootje waar vanalles aan mankeert. Niet dat we in het ouderlijk nest niet graag wonen, maar ik voel dat het stilletjesaan tijd wordt om mijn vleugels uit te slaan.

Op de lange termijn wil ik dan ook wel een lief. En misschien zelfs ooit trouwen (al zijn we daar nog niet helemaal van overtuigd, hij zal het alleszinds héél lief moeten vragen). En kinderen ja. Nog zoiets. ik weet dus niet zeker of ik kinderen wil. Als ik zo op bezoek ga bij vriendinnen die kindjes hebben vind ik dat altijd superschattig en tof en gezellig. Voor een halve dag. Maar misschien verandert dat wel eens ik dat lief heb gevonden. Misschien als ik zie dat de man mijn leven het niet zou verprutsen met onze kinderen dat ik dan ook last ga krijgen van die biologische kriebelklok.

Wat dan voor mij nu meer prioritair is dan is een stukje van de wereld zien. We zijn al goed aan het oefenen want volgend weekend wordt het Parijs. En in de zomer zelfs helemaal naar Zuid-Frankrijk. Maar we moeten dit continent ook eens een keertje verlaten. Al die reisverhalen van vrienden die avontuurlijker zijn aangelegd dan ikzelf maken bij mij wel de reiskriebels los. (Al zal het triestige klimaat van België daar ook voor iets tussen zitten).

Wat willen we dan nog? Laat het ons samenvatten.
Ik wil blijven dromen maken, magische mensen ontmoeten op magische plaatsen. Ik wil vooral niet wakker worden op m'n oude dag en denken, wat heb ik mijn hele leven gedaan?