Groeien

Ik sta niet alleen in deze wereld. En hoewel dat dat besef me ergens troost geeft maakt dat het leven ook ergens gecompliceerder. Want menselijke relaties zijn niet makkelijk. Ik heb mijn eigen wereld, mijn eigen realiteit. Maar ik sta ook continue in verbinding met anderen. Elke actie die ik onderneem (of net niet) heeft gevolgen voor de mensen rondom mij. Alles wat ik zeg (of net niet) heeft gevolgen. Voor de mensen rondom mij, die dichtbij mij staan minstens. Soms zijn de gevolgen van je eigen acties nog veel groter. 

En dat maakt het soms zo moeilijk. Want ik kan een geweldige dag hebben, mij helemaal top voelen en dat willen delen met anderen. Of ik kan een vreselijke dag hebben, me helemaal kapot voelen en dat ook willen delen met anderen. Maar wat voor dag hebben zij? Hoe voelen zij zich? Wat betekent dit voor hen? Ik storm dan een ander leven binnen, met mijn verhaal, mij grotendeels onbewust van hoe die andere persoon zich op dat moment voelt.

Ik voel mezelf vaak onbewust. Ik leef altijd ergens op een eilandje en heel veel dingen gaan aan me voorbij. Ik leef in een droomwereld (die trouwens niet altijd mooi is). Maar langs de andere kant ben ik me hyperbewust. Als ik weer totaal bezeten van iets toch een aantal verplichtingen onderga. En dan ergens aan de kassa van een supermarkt sta en me afvraag wat het punt is van dit alles. Waarom sommige alledaagse dingen, die zo nutteloos lijken toch moeten gebeuren. 

En op een ander moment ben ik de oppervlakkigheid zelve. Kijk ik naar belachelijke TV-programma's en kan ik mij er nog echt mee amuseren ook. En om me dan drie seconden later vreselijk schuldig te voelen. Want hoe kan ik nu naar een TV-programma kijken als er mensen zijn die niet weten hoe ze deze dag moeten overleven. Om me dan weer drie seconden later een geweldige snob te vinden voor deze gedachte, want ik kan ze wel denken maar tegelijkertijd verander ik helemaal niks. 

Soms zou het echt fijn zijn moest ik weten dat er iemand dezelfde dingen denkt als ik. Dezelfde dingen voelt, dat ik niet de enige ben. Ik streef er altijd naar een beter mens te zijn. Maar soms ben ik moe van te streven en zou ik liever een beetje gewoon zijn. En mijn hoofd af en toe kunnen uitzetten.