Alleen zijn

Alleen zijn. En dan heb ik het over zoveel vormen van alleen zijn. Alleen iets gaan eten bijvoorbeeld. Vanmiddag gingen we met het gezin iets eten. De reden: we waren nog eens thuis met vier (een rariteit dezer dagen). We gaan gezellig een goei restaurantje binnen in Turnhout City, een paar tafeltjes verder zat een iets oudere vrouw (laat ons zeggen, pakweg 60) alleen aan een tafeltje. Ook mijn eerste reactie was, alleen is toch ook maar alleen. Dadelijk gevolgd door, waarom ook niet. Misschien heeft ook zij geen goesting om op zondag achter de kookpotten te staan en denkt ze, ik ga gezellig iets gaan eten, gazetje derbij... Waarom ook niet?

Of bijvoorbeeld, alleen naar de cinema gaan. Ik moet zeggen, ik beken, ik heb dat nog nooit gedaan. 't Lijkt mij een beetje vreemd. Maar waarom ook niet? Ik ben meestal niet van de rapsten en tegen dat ik doorheb dat een bepaalde film in de cinema is, wordt die vaak alleen nog op dinsdagnamiddag gedraaid (of een gelijkaardige dag waarop ik toch geen tijd heb). Tegen dan heeft ook iedereen die met mij naar de cinema zou willen gaan die film allang gezien... En meestal wacht ik dan tot hij uitkomt op DVD. En waarom eigenlijk. Want met echt goeie films duurt dat meestal eeuwen... Om dan de eerste drie-vier weken vruchteloos naar de videotheek te lopen, want dan is die toch altijd uitgeleend. In elk geval misschien moet ik dat eens doen, alleen naar de cinema gaan. Als er nog eens een echt goeie film uitkomt, dan ga ik dat eens uittesten... Maar dan wel geen al te spannende film, want nadien moet ik dan ook helemaal alleen naar huis fietsen en daar ben ik dan weer geen fan van :-)

Nog ne goeie: alleen gaan winkelen. Dat doe ik dus echt regelmatig. Gaan winkelen met vriendinnen of ons ma is wel leuk, maar alleen vind ik da ook wel eens ok. Waarom? Als je met meer personen gaat winkelen heb je minder tijd om voor jezelf kleren te zoeken (ja diep vanbinnen zijn wij vrouwen een stelletje egoïsten)  Daar horen dan ook meerdere stops bij op terrasjes / om iets gaan eten /... die ook langer duren, want voor je 't weet ben je aan 't tetteren en wordt er dus veel minder gewinkeld. Langs den andere kant, met meerdere mensen winkelen is vaak wel beter voor de aangeschafte kledingstukken (sommige vriendinnen zijn echt zalig en zeggen het volgende als je uit een paskot komt 'als ge dat koopt, dan loop ik niet meer met u over straat' of  'my god gij ziet er goed uit'... ) Vooral van die laatste reacties zijn we fan, en ja inderdaad, vaak klopt hun prognose ook :-)

Maar nu serieus. Echt alleen zijn. En dan bedoel ik een avond, een hele dag, misschien zelfs een paar dagen alleen zijn, zonder contact met andere mensen (en ja, dan valt facebooken, smssen, bellen ook onder contact). Soms heb ik dat echt eens nodig. Gewoon een avond voor mezelf, zonder anderen. Zonder gedoe aan mijn hoofd. Rustig, op mijn gemakske in de zetel of in bad, goede muziek op de achtergrond (bij voorkeur een jazzy plaat), eventueel een boek erbij (bij voorkeur een goei spannend boek zoals die van Nicci French).... Na een avond of een dag heb ik het dan meestal wel gehad en begin ik mijn favoriete mensen te stalken... Ik zou zeggen, aan diegenen die het nog niet gedaan, probeer het eens, voor de nodige tips en tricks kan je altijd bij mij terecht.